UA-58898312-1

Burnout en spanningsklachten

naamloosDe mensen die er al eens tegenaan gelopen zijn in hun leven, kunnen zich er alles bij voorstellen. Maar vooral de mensen die vroeger geleerd hebben niet te huilen, niet te klagen maar sterk te zijn en door te gaan tot je erbij neervalt worden vaak verrast door hun lichaam. Dat sterk zijn ook kan betekenen kwetsbaar durven zijn en dichtbij jezelf te blijven dat is het proces. Dat proces gun ik iedereen, maar liever niet door een burnout. Ook presteren onder je niveau kan spanningsklachten veroorzaken. Een burnout zet je lichaam stil, hoe harder jij het negeert, hoe letterlijker je lichaam stopt. Jou lichaam kent zijn grens namelijk wel. Je kunt geestelijk nog zo sterk zijn, je lichaam wint het uiteindelijk.

Maar wat gebeurd er nu eigenlijk waardoor mensen in een burnout terecht komen?
Dit is eigenlijk een neurologisch proces. Ons hormonale stress systeem heeft zo’n miljard jaar uitstekend gefunctioneerd. Maar in de huidige tijd is er een probleem. Juist in deze tijden waar je blij moet zijn dat je werk hebt en je voortdurend moet meegaan in veranderingen en de prestatie maatschappij is het risico extra groot. Het risico om in een spagaat te raken van wie je bent, wat je wilt en wat je nodig hebt in verhouding tot wat je denkt dat er van je verwacht wordt. Het gevoel alsmaar te moeten. Het stress systeem is gemaakt om met tijdelijke stress om te gaan. En in onze tijd is er vaak sprake van làngdurige stress. Daar is ons stress systeem niet op uitgerust. Kortdurende stress en cortisol verhoging verbeteren onze hersenfunctie. Langdurige stress en cortisol verhoging hebben juist een negatief effect.

Langdurige cortisol verhoging verstoort onze slaap. Het onderdrukt juist ons immuunsysteem. Het beschadigt neuronen in onze hersenen, vooral in het gebied waar zich emoties bevinden. Langdurige cortisol verhoging gaat de werking van ‘feel-good’ neurotransmitters als serotonine en dopamine tegen. Terwijl slaap juist het moment zou moeten zijn waarbij je hormoonvoorraad weer wordt aangevuld.

Een nog groter probleem dan een langdurig verhoogd cortisol niveau is juist een laag cortisol niveau. Als de bijnieren langdurig cortisol hebben moeten produceren raken zij uitgeput. We spreken dan van bijnieruitputting. En dat is precies wat er bij een burnout gebeurt. Onze bijnieren zijn opgebrand. Zij produceren nog maar heel weinig cortisol.

Burnout gaat daarom o.a. gepaard met extreme vermoeidheid, concentratieproblemen, vergeetachtigheid, slaapproblemen en labiliteit van het autonome zenuwstelsel.

Wanneer weet je dat het genoeg is?
Dat is lastig, vooral omdat niet iedereen geleerd heeft om te luisteren naar signalen van het lichaam. Maar ook omdat de signalen van je hersenen naar je lichaam verstoord zijn. Het beste is om te voorkomen dat je lichaam zo ontregeld raakt waardoor het in een burnout terecht komt. Het beste is dus om het voor te zijn, omdat je lichaam dan minder lang nodig heeft om al zijn voorraden weer aan te vullen. Daarnaast bestaat er kans op blijvende beschadiging van je werkgeheugen.

Als je eenmaal aan de grens zit is het lastig om alleen uit een burnout te komen. Dit omdat je vaak alle vertrouwen in je lichaam en daardoor ook een beetje in jezelf kwijt raakt.

Wat is belangrijk om een burnout te voorkomen:
-Ritme rust en regelmaat.
-voldoende slaap.
-Extra energie halen uit dingen die je blij maken.
-Gezond eten om je hormonen aan te vullen.
-Beweging om je feel-good voorraad bij te vullen.
-Weer invloed krijgen op leven en geleefd worden.
-Goed geaard blijven, door bijvoorbeeld letterlijk veel in de natuur door te brengen.
-Je lichaam serieus nemen en ernaar luisteren.

Of je te maken hebt met een burnout dat is niet door iedereen goed in te schatten. Dit omdat het heel dichtbij bijvoorbeeld de klachten van een depressie zit. Het feit dat je erover nadenkt is wel al een signaal wat het onderzoeken waard is. Voel je vrij om contact met op te nemen als je meer wilt weten.