UA-58898312-1

Partner oogmeditatie


Oogcontact is van nature een instinctief-menselijke behoefte. Baby’s bijvoorbeeld verleiden hun moeders vaak tot langdurig staren in elkaars pupillen. Vanuit evolutionair oogpunt om haar liefde en zorg te waarborgen, de band tussen hen zo sterk mogelijk te maken, maar evenzeer als spontane expressie van existentiële verwondering. Zo verenigt eye gazing twee levenslang fascinerende vragen: Wie ben ik? en Wie ben jij? (of Wie is de ander?)

Communicatie via de ogen is sprakeloos (d.w.z. heeft geen woorden nodig) – daarom is deze beoefening ouder dan de taal, ouder dan de ons via het schrift bekende beschavingen.

Mystici binnen de islam, het christendom en het jodendom wisten uit eigen ervaring dat eye-gazing de potentie heeft ons rechtstreeks onze goddelijke natuur te laten beleven – de eenheid van zelf, ander en wereld te belichamen. Binnen het Tibetaanse Tantrisme is eye gazing een dharmadeur tot directe realisatie van de natuur van onze geest: leeg, helder, bewust, van goede wil. Ook Indianen, stammenculturen in Noord- en Zuid-Amerika en Afrika, wenden zich tot de transformerende kracht van eye gazing tijdens initiaties en periodieke vieringen.

De gaze genereert intense concentratie en een onmiddellijke intimiteit, zonder interpretatie of manipulatie. Door het voortdurende oogcontact, merk je bovendien veel sneller dat je afgeleid raakt of aan het dagdromen bent dan wanneer je alleen (met ogen dicht) mediteert – er is namelijk ‘live feedback’.

Ik loop over straat
Links en rechts kijken
Gezichten me aan
Zonder me te zien,

Laten we even stoppen, om elkaar
In de ogen te kijken

Dat het niet uitmaakt wie
Jij bent of ik ben
Dat alles wat ons scheidt eigenlijk toeval is
En we ons daarom altijd thuis kunnen voelen
Zolang we onze ogen openhouden

Bron: Bodhitv